Inmiddels zijn de meeste zenuwen bedwongen en zit het vuur met name in haar stem en performance. Eva is geboren in Amsterdam, getogen in Leiden en al enige jaren woonachtig in Rotterdam. Daar studeerde zij in juni 2005 cum laude af aan het Rotterdams Conservatorium, afdeling Muziektheater.

Eva’s uitgesproken passie is close hamony zang, maar eigenlijk voelt zij zich thuis in vrijwel alle stijlen. Haar favoriete zangeressen zijn Ciara Chivello, Ann Hampton en Eva Cassidy. Muziek waarbij Eva niets anders kan doen dan luisteren wordt gemaakt door o.a. Jostein Hasselgard, Michael Tolcher, Thomas Dybdahl, Gavin deGraw, Basix en Bryan Adams. Het mooiste nummer dat ooit is geschreven staat op naam van Jim Croce (Time in a bottle).

Eva is anno 2006 een veelgevraagde zangeres. Sinds zomer 2005 zingt ze in Damuz, een vrouwen a capella groep (met Maaike Widdershoven, Cystine Carreon, Tanja de Nijs en Yolanda Germain) op verschillende podia in het land. Ook maakt Eva deel uit van de Rotterdamse feestband 2thePoint!, is zij een van de leading lady’s in de band Groovezone en geeft zij les op de Leidse balletschool en privé- zangles als gediplomeerd EVTS docente. Hoogtepunten van de afgelopen jaren waren het ensemble ‘musicals in concert’ van Joop van den Ende en het opzwepende Mississippi Miss van Suzy ’n’ the Hi-rollers tijdens de finale van het Nationaal Songfestival in 2004.

Eva’s professionele carrière als zangeres heeft inmiddels serieuze vormen aangenomen. Haar motto: ‘als je echt iets wilt bereiken, moet je bereid zijn er voor te werken. Talent is overschat…’ Behalve een dijk van een stem heeft Eva een groot hart en een Rotterdamse werkmentaliteit. In de zomer leidt zij kinderkampen via een Leidse vrijwilligersvereniging waarbij heel wat nachtjes worden overgeslagen. Ook in haar bands trekt zij in meerdere opzichten de kar. Tijdens repetities houdt zij de muzikanten scherp (niet lullen maar spelen) en in de kleedkamer ontfermt zij zich over het opmaken van alle zangeressen. Om daarna steevast alles te geven op het podium!

De eerste twee CD’s van Jewel kent Jorien uit haar hoofd, zo vaak heeft ze met alle nummers meegezongen. In de stijl van FullHouse luisterde zij verder veel naar Natalie Imbruglia en Sheryl Crow. Maar zoals later ook zal blijken is de voorkeur van Jorien heel divers. Achteraf gezien was het muzikale dieptepunt van haar tienerjaren misschien wel dat concert van Korn, waar zij als zestienjarige puber vrolijk over de dood stond mee te schreeuwen… Die vlaag van verstandsverbijstering is haar inmiddels lang en breed vergeven want kort daarna begon Jorien aan haar veelbelovende, professionele carrière.

Juni 2006 studeerde Jorien cum laude af aan de Muziektheater Academie van het Rotterdams Conservatorium. Hier volgde zij zang-, spel- en danslessen. Ook heeft ze tal van workshops gevolgd bij gastdocenten zoals Pia Douwes, Karin Bloemen, Doris Baaten, Frederique Sluyterman-van Loo en Frans Ehlhart. Buiten school is Jorien minstens zo actief op het podium. 15 februari 2004 won zij het Concours de la Chanson en dat betekende een grote omslag in haar carrière. Vele optredens volgden, waaronder in het Van Gogh museum en de Kleine Komedie te Amsterdam. Momenteel vormt Jorien een duo met pianist Carlo van der Put. Samen hebben zij een divers Chanson & Jazz repertoire opgebouwd. Verder is zij leadzangeres bij de Koos Mark Big Band en in verschillende coverbands. Dat Jorien van diversiteit houdt is duidelijk! Dit is ook terug te vinden in haar CD collectie: van Ray Charles tot Isabelle Boulay tot Rachmaninov. Jorien kan zich eigenlijk in ieder genre vinden, “als er maar muziek wordt gemaakt, échte muziek!”.

Jorien hoopt na haar studie dan ook met goede muzikanten een zeer gevarieerd muzikaal en theatraal programma op de planken te brengen. Maar voordat zij daaraan kan gaan beginnen, zal Jorien vanaf september 2006 zeven maanden lang te zien en te horen zijn in de spetterende show Jeans (www.jeanscompany.nl)! Jorien is net zo’n kritische vakvrouw als haar collega Eva. Zij vindt het vreselijk om een optreden van haar zelf terug te zien op tape, maar daar hebben meer artiesten last van. Saai wordt het bekijken van die tapes in ieder geval nooit, want behalve haar krachtige stem, uitgesproken expressie en mimiek wisselt Jorien gemiddeld om de twee maanden van kapsel. Alhoewel de kleur blond na alle kleuren van de regenboog een blijvertje lijkt!

Jorien woont nu nog in een oude stadswijk op Rotterdam-Zuid. Een even gezellige als rumoerige smeltkroes: “Als ik ga verhuizen sla ik m’n buren nog eventjes tot moes en voer ik ze de oordopjes die ik in die paar jaar heb versleten!”. Joriens ambities reiken ver buiten de grenzen van de Maasstad en Lage Landen: “Als ik later groot ben, wil ik mijn eigen programma op de planken brengen in het buitenland, bijvoorbeeld Frankrijk. Op naar Parijs… Lekker veel reizen en vooral altijd met muziek bezig blijven!”

Laura is iemand die gewoon op gevoel vrijwel alles goed doet, zonder ooit een les te hebben gehad. Een natuurtalentje, vinden haar collega’s dan ook. Al van kleins af aan is Laura gek op muziek. Zingen deed zij de hele dag door, maar zoals zij zelf zegt, uitsluitend op ‘recreatief niveau’. In eerste instantie reikte haar ambitie niet verder dan het douchegordijn. Dat veranderde ingrijpend toen zij auditie deed voor de Rotterdamse feestband 2thePoint!. Vanaf ‘day one’ was Laura één van de toonaangevende vocalisten. Na vier jaar nachtelijke rock & soul in een grote band lonkte een nieuwe, wat rustigere uitdaging. Na meer dan honderd rokerige kroegen en sociëteiten, luxe hotels, luidruchtige feesttenten en koude evenementenpodia, wist Laura het zeker: unplugged musiceren past het best bij haar. Of zoals zij zelf zegt: “Het akoestische huiskamergevoel vind ik heel prettig!” Joggingbroek, kop thee en poes op schoot incluis…

Laura houdt dan ook van veelal rustige muziekstijlen, CD’s die direct een goede sfeer neerzetten. Anno 2006 gemaakt door o.a. Jack Johnson, Jewel, Katie Melua en Venice. Haar favoriete DVD’s zijn van John Mayer, Katie Melua en Sarah McLaughlan. Niet zelden tot ergernis van bandleider Vincent gaat Laura vaak, lang en ver op vakantie. Onderweg probeert zij in elk land een bijpassende CD op te zetten. In Frankrijk zijn dat bijvoorbeeld Amelie en Carla Bruni, in haar lievelingsland Italië Paolo Conte en Andrea Boccelli. Laura’s favoriete nummer in het repertoire van Fullhouse is Let it Rain van Amanda Marshall.

Laura studeerde zomer 2006 af aan de Universiteit van Tilburg in Economische Psychologie, een studie die vooral gericht is op het bestuderen van consumentengedrag. Laura sport graag, vooral hardlopen en zwemmen. Verder is zij vaak in de bioscoop van Antwerpen te vinden, achter een dik boek of het aanrecht (“koken is bij mij echt altijd een feest!”). Laura is in veel opzichten het zonnetje van FullHouse. Niet voor niets is haar levensmotto ‘elke dag plezier maken en nooit een oude zuurpruim worden en inkakken’. Voorlopig lukt haar dat aardig. Vrijwel alle repetities vinden plaats in Laura’s ouderlijk huis, waar alle bandleden in de watten worden gelegd door haar moeder en grootste fan Ria. Repetities die steevast gezellig zijn en Laura’s favoriete akoestische huiskamergevoel uitademen. Vooral als haar legendarische boterkoek voor de band op tafel staat!

In het leven van Michel (16-02-1970) staan al van kind af aan twee grote passies centraal: muziek en voetbal. Als ‘Fje’ leek de kleine, linksbenige nummer 10 af te stevenen op een glansrijke profcarrière, maar een zwakke rug gooide roet in het eten. Als amateur haalde het watervlugge en pezige talent echter wel alle prijzen! Vroeg in zijn tienerjaren ontdekte Michel dat hij goed kon zingen. Met Bono Vox en Sting als grote voorbeelden ontwikkelde Michel een helder, hoog stemgeluid. Bijzonder, want Michel heeft maar aan één oor gehoor. Gezegend met een grote muzikaliteit leerde hij zichzelf gitaar spelen en bassen. Tot zijn twintigste was Michel zanger van verschillende bandjes. Mede door zijn rustige, ingetogen karakter legde hij zich steeds meer toe op het bassen. Hij raakte al snel uitgekeken op het na-apen van zijn voorbeelden in de jaren tachtig en begon met het schrijven van eigen werk. Als veelbelovende songwriter legde Michel de basis voor de band Down The Hedge. Samen met zanger Pieke Janssen, gitarist Vincent Vleesenbeek, drummer Edgar van Meenen en toetsenist Hans-Willem Mallon struinde hij het Nederlandse clubcircuit af. Tot een doorbraak kwam het helaas nooit met dit bandje, maar de composities van Michel zijn tot op de dag van vandaag juweeltjes…

Michel studeerde aan de PABO maar kwam nooit toe aan lesgeven. Bassen deed hij in tal van coverbands, de laatste paar jaar in de Rotterdamse band 2thePoint!. Zijn voornaamste aandacht ging de laatste jaren uit naar componeren en arrangeren. Samen met Hans-Willem Mallon richtte hij het productiebedrijfje ‘The Dragon and I’ op. Als duo schreven Michel en H-W tal van composities voor met name het dance circuit. Grootste succes was het nummer ‘Rainbow in the sky’, waar DJ Elstak een grote hit mee scoorde in de jaren ’90.
De laatste jaren kreeg Michel weer honger naar de bal. Samen met zijn broer Patrick richtte hij de Dordtse Voetbalschool op. Elke zondagochtend schaven zij de techniek van Wiel Coerver bij van tientallen voetbaltalentjes. Ook geeft Michel voetbalclinics door heel Nederland. Zijn werk als jeugdtrainer bleef niet onopgemerkt. Sinds 2006 traint Michel de jeugd van FC Utrecht. Zijn ambities zijn internationaal. Recent organiseerde Michel in de Grote Griek in Dordrecht een benefietdiner. Zijn streven is om €10.000 bijeen te brengen om zomer 2006 een voetbalveldje aan te leggen in het kinderdorp Los Pinos in Guatemala. Om dit bedrag bij elkaar te krijgen geeft Michel voetbalclinics aan diverse clubs. Voetbal en muziek, het zullen altijd Michels grote passies blijven. Maar in 2003 kwam er één bij: zijn dochtertje Shanna!

Michel speelt op een akoestische Vanderson basgitaar en gebruikt een Behringer Ultracoustic AT108 als monitor.

Vincent (14-11-1969) is al vijfentwintig jaar innig vergroeid met zijn gitaar. Hij vond zijn eerste grote inspiratie in zijn stiefvader, gitarist van het legendarische Dordtse Indigo uit de jaren ’70. Vincent was zeven toen hij zijn eerste les kreeg. Na een klassieke basisopleiding in Zwijndrecht en Dordrecht begon Vincent in 1982 zijn eerste Zwijndrechtse bandje: de Modderpoel Nachtmerrie Band. Compleet met drumstel van waspoederdozen en lege flessen… bleef het een nachtmerrie. De laatste twee jaar van de middelbare school volgden de even illustere combo’s TUPG en Trax, met als onvergetelijk hoogtepunt een verrassingsoptreden in 1987 op het schoolplein in de grote pauze… Where the streets have no name!

Vincent’s muzikale carrière kreeg een serieuze wending toen in 1986 zanger en bassist Michel Hordijk zijn pad kruiste. Geïnspireerd door hun helden van U2, Marillion en The Police richtten zij Down the Hedge op en schreven een eigen repertoire van melodieuze rock. De doorbraak kwam helaas nooit (getuige het roemruchte (en eenmalige) Develpop begin jaren negentig, met vijfduizend verwachte toeschouwers en… 2 verkochte kaartjes) maar de eigen composities hebben nog altijd de tand des tijds doorstaan. Minstens zo belangrijk als de inspirerende vriendschap met Michel waren de lessen van Eddie Bakker aan de SKVR in Dordrecht en Rotterdam. De even sympathieke als virtuoze Eddie is jaren later nog immer de grootste gitaarheld van Vincent. Andere gitaargoden zijn door de jaren heen nog steeds op één hand te tellen: The Edge, Eric Clapton, Gary Moore en Steve Lukather.

Vincent studeerde rechten in Rotterdam en leerde pas echt rocken in de studentenband Catweasel. Samen met de Kralingse blueslegend Arjen Hendriks bepaalde Vinnie V jarenlang het stevige geluid van Catweasel. Eén van de talloze hoogtepunten met Catweasel was ook direct Vincents afscheid: een rocknight in het Zofin Palace in Praag. Omdat het spelen in een professionele feestband mét blazerssectie een onweerstaanbaar ideaal bleef, startte Vincent in 2000 met 2thePoint!, een gezellig rock & soul elftal met 4 vocalen en 3 blazers (www.2thepoint.nu). Naast gitarist is Vincent ook bandleider en regelneef. Vrijwel elke doordeweekse avond is zijn kantoortje het zenuwcentrum van klantcontacten, administratie, de voorbereiding van optredens en… de nodige bandsoaps. Vincent werkt in het dagelijks leven in Rotterdam als beleidsmedewerker en tekstschrijver en woont met zijn parels Mo en Elisa (3) in de Hoeksche Waard.

Vincent speelt op een handgemaakte Vox Humana Carbon Tech. In de hals van de steelguitar is een stelbare pen van carbon bevestigd. De zijwanden en het achterblad zijn van laminaat carbon met Palisander fineer gemaakt. Het bovenblad van het instrument is ceder massief, de toetsen ebben. In de klankkast is een LR Baggs RT element weggewerkt. De gitaar is gebouwd door Jaap de Bruin, Hen de Keijzer en René van Loon (www.voxhumana.nl). Vincent gebruikt een Ibanez TA20 Troubadour versterker als monitor en soms een Boss CH1 Super Chorus pedaal.